آشنایی با بیماری های داخل گوشی و استفاده از سمعک نامرئی

7-1-8: سن
سن (بزرگسالی یا طفولیت) نقش مستقیمی در زمان استفاده از سمعک ندارد. هر چند، این پارامتر می-تواند فاکتورهای دیگری را نظیر مشکلات مهارتی، نیازهای شنوایی و اختلال شنوایی تحت تاثیر قرار دهد و بدین ترتیب بصورت غیرمستقیم فرد استفاده کننده از سمعک را متاثر خودش می¬سازد. در میانبزرگسالانی که از سمعک استفاده می¬نمایند، استفاده در میان سالخوردگان بیشتر از جوان¬¬ترهاست. هر چند تعدادی از مطالعات (Brooks, 1981) به هیچ رابطه¬ای بین سن و استفاده از سمعک اشاره نکرده¬اند. اما در بخشی از مطالعات نیز اشاره شده است که با پیشرفت سن، استفاده از سمعک نیز متداول¬تر می¬گردد. افراد ناشنوا، معمولاً قادر به بررسی بیش از یک مشکل در زمان معین نمی¬باشند. این موضوع قابل درک اما تاسف آور است، زیرا برقراری ارتباط بیشتر با آنها، آنها را قادر می¬سازد تا مشکلات خود را بهتر پردازش نمایند. افراد جوان¬تر، زمانی که برای نخستین بار سمعک¬هایشان را تحویل می¬گیرند (مانند زیر 70 سال)، بطور منظم¬تری از آنها استفاده می¬نمایند. Brooks پیشنهاد می¬کند که با افزایش سن ( مانند بالای 80 سال) یادگیری وظایف جدید برای استفاده و عملکرد سمعک¬ها توسط کاربر دشوارتر می¬باشد. در حالی که اگر همین افراد در سنین پایین¬تر از این وسیله استفاده کرده باشند در سن بالا به راحتی قادر به استفاده از آن می¬باشند. همچنین چنانچه سمعک¬ها از تکنولوژی بالایی برخوردار باشند افراد کم سن نسبت به آن رغبت بیشتری نشان خواهند داد. اگر چه استفاده¬کنندگان از سمعک اکثراً سالخورده هستند، اما بسیاری از افرار کم¬شنوای بدون سمعک با سن کمتر از 55 سال نسبت به بالای 55 سال زیاد می¬باشند.
8-1-8: شخصیت
خصوصیات شخصیتی، نقش موثری در پذیرش سمعک و برخورداری از مزایای آن خواهد داشت. مطالعات متعددی نشان داده¬اند که شخصیت همچنین می¬تواند بر پذیرش درجه معلولیتی که از سوی افراد گزارش می¬شود تاثیرگذار باشد.

7-1-8: سن
سن (بزرگسالی یا طفولیت) نقش مستقیمی در زمان استفاده از سمعک ندارد. هر چند، این پارامتر می-تواند فاکتورهای دیگری را نظیر مشکلات مهارتی، نیازهای شنوایی و اختلال شنوایی تحت تاثیر قرار دهد و بدین ترتیب بصورت غیرمستقیم فرد استفاده کننده از سمعک را متاثر خودش می¬سازد. در میانبزرگسالانی که از سمعک استفاده می¬نمایند، استفاده در میان سالخوردگان بیشتر از جوان¬¬ترهاست. هر چند تعدادی از مطالعات (Brooks, 1981) به هیچ رابطه¬ای بین سن و استفاده از سمعک اشاره نکرده¬اند. اما در بخشی از مطالعات نیز اشاره شده است که با پیشرفت سن، استفاده از سمعک نیز متداول¬تر می¬گردد. افراد ناشنوا، معمولاً قادر به بررسی بیش از یک مشکل در زمان معین نمی¬باشند. این موضوع قابل درک اما تاسف آور است، زیرا برقراری ارتباط بیشتر با آنها، آنها را قادر می¬سازد تا مشکلات خود را بهتر پردازش نمایند. افراد جوان¬تر، زمانی که برای نخستین بار سمعک¬هایشان را تحویل می¬گیرند (مانند زیر 70 سال)، بطور منظم¬تری از آنها استفاده می¬نمایند. Brooks پیشنهاد می¬کند که با افزایش سن ( مانند بالای 80 سال) یادگیری وظایف جدید برای استفاده و عملکرد سمعک¬ها توسط کاربر دشوارتر می¬باشد. در حالی که اگر همین افراد در سنین پایین¬تر از این وسیله استفاده کرده باشند در سن بالا به راحتی قادر به استفاده از آن می¬باشند. همچنین چنانچه سمعک¬ها از تکنولوژی بالایی برخوردار باشند افراد کم سن نسبت به آن رغبت بیشتری نشان خواهند داد. اگر چه استفاده¬کنندگان از سمعک اکثراً سالخورده هستند، اما بسیاری از افرار کم¬شنوای بدون سمعک با سن کمتر از 55 سال نسبت به بالای 55 سال زیاد می¬باشند.
8-1-8: شخصیت
خصوصیات شخصیتی، نقش موثری در پذیرش سمعک و برخورداری از مزایای آن خواهد داشت. مطالعات متعددی نشان داده¬اند که شخصیت همچنین می¬تواند بر پذیرش درجه معلولیتی که از سوی افراد گزارش می¬شود تاثیرگذار باشد.